Το χρονικό της συνωμοτικής δράσης

Στη Βρετανία, ο προτεστάντης Βασιλιάς Ιάκωβος Α’, ασκούσε την εξουσία με τρόπο βίαιο και τυραννικό. Οι μαζικές εκτελέσεις, οι κατασχέσεις περιουσιών και οι εκδιώξεις από τα αξιώματα, αποτελούσαν μια οδυνηρή πραγματικότητα για τους Καθολικούς. Ένας άγγλος στρατιώτης από το Γιορκ, ο Γκάι Φοκς (Guy Fawkes), ανέλαβε την οργάνωση μιας ομάδας Καθολικών, που στόχο είχε τη δημιουργία Καθολικής επανάστασης σε ολόκληρη την Αγγλία. Το εγχείρημά του Φοκς στηρίζονταν στη θεωρία του Ντόμινο. Ευελπιστούσε πως η πυροδότηση μιας σειράς έκρυθμων γεγονότων στο Λονδίνο θα δημιουργούσε χάος και αναρχία, που θα εξαπλώνονταν σε όλη την επικράτεια και με τη βοήθεια του καθολικού στέμματος της Ισπανίας, θα γινόταν εφικτή η ανατροπή της Μοναρχίας, επιφέροντας ταυτόχρονα ένα καίριο χτύπημα στον Προτεσταντισμό.

Όταν ένας ασήμαντος δημόσιος υπάλληλος ανακαλύπτει ένα λάθος στα γρανάζια του συστήματος, του οποίου αποτελεί ένα ακόμη αναλώσιμο πιόνι, μετατρέπεται αυτόματα σε εχθρό του κράτους. Παντρεύοντας τις δυστoπικές φαντασίες του Κάφκα, του Χάξλεϊ και του Όργουελ, ο Τέρι Γκίλιαμ μάς συστήνει το βασίλειο τρόμου ενός αφάνταστα καταπιεστικού καθεστώτος γραφειοκρατίας, όπου η φυγή είναι σχεδόν αδύνατη.



Ονειρική σάτιρα ενός κόσμου όχι πολύ μακρινού, το «Brazil» αποτέλεσε για τον Γκίλιαμ ένα τρελό σχέδιο που συνάντησε τρομακτικές πιέσεις από το στούντιο, σχεδόν επαληθεύοντας το φουτουριστικό όραμά του για την πάλη ενός μοναχικού ονειροπόλου ενάντια στο σύστημα.



Δέσμιος ενός τυραννικού αυτοματισμού και του άγρυπνου βλέμματος ενός αδίστακτου Μεγάλου Αδελφού, ο ήρωας του «Brazil» βρίσκει ωστόσο καταφύγιο, όπως και ο ασυμβίβαστος δημιουργός του, στην οργιαστική του φαντασία, όπου αποκτά κυριολεκτικά φτερά και διεκδικεί την ελευθερία του με το πάθος που ο πραγματικός κόσμος του έχει στερήσει.

Η σημερινή ημέρα σημαίνει πολλά. Πάρα πολλά! Δεν είναι μια ακόμα "απλή γιορτή" εμπορικού περιεχομένου (βλέπε "Βαλεντίνου") ή θεσμοθετημένης ευχής και υπενθύμισης. Είναι επέτειος αγώνα.
Γι' αυτό το λόγο, επέλεξα για τη συγκεκριμένη επέτειο να αναδημοσιεύσω ένα κείμενο από το ιστολόγιο "Love Korydallos" της συγγραφέως Βάσιας Ακαρέπη από τις 8 Μαρτίου του 2011.
...

...

"Σήμερα είναι η ημέρα της γυναίκας.. Δεν θα σας πω ''Χρόνια Πολλά", κι ούτε να μου πείτε, γιατί δεν είναι  ''γιορτή'' αλλά  ''ημέρα'', κι έχει διαφορά!

Σήμερα είναι ημέρα σκέψης, ημέρα εσωτερικής αναζήτησης, ημέρα για να προβληματιστούμε αν το στίγμα μας στην ζωή είναι αυτό που θα θέλαμε να είναι , αν τα όνειρα που κάναμε μικρές πραγματοποιήθηκαν ή έστω κάποια από αυτά, και τέλος αν τα δικαιώματα μας αναγνωρίζονται.
Και δεν εννοώ φυσικά το δικαίωμα μας ''να βγούμε με τις φίλες μας ,μια φορά τον χρόνο'' αλλά το δικαίωμα μας να έχουμε φίλες και να τις βλεπουμε όλο το χρόνο, να έχουμε ενδιαφέροντα, να έχουμε χρόνο για τον εαυτό μας, να έχουμε ύπαρξη , να έχουμε μια ζωή που να περιέχει κι εμάς μέσα εκτός από όλους τους άλλους!.. Το δικαίωμα μας στις ίσες ευκαιρίες..

Τί είναι όμως η ''Ημέρα της γυναίκας'';
 Στις 8 Μαρτίου του 1857 , οι εργάτριες των κλωστοϋφαντουργείων της Νέας Υόρκης  βγήκαν στους δρόμους ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας , ανθρώπινα ωράρια και ίσες αποδοχές με τους άντρες.  Η εξέγερση αυτή έλαβε τέλος μετά από την σκληρή και αιματηρή συμπλοκή με την αστυνομία... Η αρχή όμως είχε γίνει και το γυναικείο κίνημα στα χρόνια που ακολούθησαν δυνάμωνε όλο και περισσότερο.
 Το 1910 στο παγκόσμιο συνέδριο σοσιαλιστριών στην Κοπεγχάγη , η Κλάρα Τσέτκιν, γνωστή για την αγωνιστική της δράση, πρότεινε να καθιερωθεί η 8η Μαρτίου ως ''Παγκόσμια Ημέρα της γυναίκας''.



Παρόλα αυτά μεσολάβησαν χρόνια αγώνων υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών για να καθιερωθεί τελικά η 8η Μαρτίου , ως "Παγκόσμια ημέρα για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και την Διεθνή Ειρήνη'' από τον ΟΗΕ το 1977 , δηλαδή ακριβώς 120 χρόνια μετά από την αιματοβαμμένη εκείνη απεργία..

 Η ''Ημέρα της γυναίκας'' επομένως είναι μια ημέρα που σφραγίστηκε με αγώνες και διεκδικήσεις, ένα σύμβολο των κατακτήσεων των γυναικών στην εργασία, στην οικογένεια και στην κοινωνία.

Προτιμώ λοιπόν να ''γιορτάζω'' λιγότερο και να διεκδικώ περισσότερο, όχι μόνο σήμερα, αλλά κάθε μέρα."

Βάσια Ακαρέπη

Μια συμβουλή υπάρχει που ισχύει από τον Truman Capote έως τον Michael Jordan: Δεν είναι κακό να είσαι αποτυχημένος. Τρελό ε;

Τι σε τρομάζει περισσότερο; Μάλλον ο θάνατος, όπως τους περισσότερους. Τι σε τρομάζει όμως περισσότερο στη ζωή; Η αποτυχία; Λογικό. Αρκετοί άνθρωποι είναι αυτοί που προτιμούν μια ζωή με ασφάλεια, παρά να πάρουν το ρίσκο επειδή μπορεί να αποτύχουν.

Ωστόσο δεν πρέπει να φοβάσαι την αποτυχία. Δεν είναι κακό να είσαι αποτυχημένος. Και όχι δεν το λέμε εμείς, αλλά οι επιτυχημένοι. Τελικά λες το μυστικό της επιτυχίας να είναι κρυμμένο στην… άλλη πλευρά;

Ο Μπέρτραντ Ράσελ και το όριο της λογικής….

Φανταστείτε ότι ζείτε σε ένα χωριό, όπου ισχύει ένας πολύ περίεργος νόμος. Ο νόμος λέει :

1) Όλοι οι κάτοικοι πρέπει να κυκλοφορούν καλοξυρισμένοι

2) Οι κάτοικοι δεν πρέπει να ξυρίζονται μόνοι τους, αλλά από τον κουρέα του χωριού.

Αμέσως αμέσως, έχουμε το εξής παράδοξο: Ποιος θα ξυρίσει τον κουρέα; Δεν μπορεί να ξυριστεί μόνος του, γιατί απαγορεύεται από τον κανονισμό, αλλά δεν μπορεί να κυκλοφορήσει και αξύριστος.

«Δεν χρειάζεται να είσαι ιδιοφυΐα, το μόνο που χρειάζεται είναι να είσαι ο εαυτός σου». Αυτό είναι το μήνυμα του Austin Kleon, ενός νεαρού συγγραφέα και καλλιτέχνη που γνωρίζει πως η δημιουργικότητα είναι παντού, η δημιουργικότητα είναι για όλους.

Όταν ήμουν μικρός μου άρεσε πολύ το τσίρκο, και στο τσίρκο μου άρεσαν πιο πολύ τα ζώα. Μου έκανε τρομερή εντύπωση ο ελέφαντας που, όπως έμαθα αργότερα, είναι το αγαπημένο ζώο όλων των παιδιών. Στην παράσταση, το θεόρατο ζώο έκανε επίδειξη του τεράστιου βάρους του, του όγκου και της δύναμής του...

 Όμως, μετά την παράσταση και λίγο προτού επιστρέψει στη σκηνή, ο ελέφαντας στεκόταν δεμένος συνεχώς σ΄ ένα μικρό ξύλο μπηγμένο στο έδαφος. Μιά αλυσίδα κρατούσε φυλακισμένα τα πόδια του.



Ωστόσο, το ξύλο ήταν ήταν αληθινα μικροσκοπικό κι έμπαινε σε ελάχιστο βάθος μέσα στο έδαφος. Μολονότι η αλυσίδα ήταν χοντρή και ισχυρή, μου φαινόταν ολοφάνερο ότι ένα ζώο που μπορούσε να ξεριζώνει δέντρα με τη δύναμη του, θα μπορούσε εύκολα να λυθεί και να φύγει.


 
Το θεωρούσα αληθινό μυστήριο. "Μα τι τον κρατάει; Γιατί δεν το σκάει;"

Όταν ήμουν πέντε ή έξι ετών ετών πίστευα ακόμα στη σοφία των μεγάλων. Ρώτησα τότε κάποιον δάσκαλο ,τον πατέρα μου ή ένα θείο μου, για το μυστήριο του ελέφαντα. Κάποιος μου εξήγησε ότι ο ελέφαντας είναι δαμασμένος.

Έχετε δει ποτέ κάποιο πουλί γαντζωμένο σε κλαδί ενός ψηλού δέντρου και να αναρωτηθήκατε: "Τι θα συμβεί αν αποκοιμηθεί; Πώς θα μπορέσει να κρατηθεί εκεί επάνω;" 

Σύμφωνα με το blog 'Ars Anatomica' που ασχολείται με τη μορφολογία των ζώων,  tα νύχια των πουλιών λειτουργούν μέσω ενός "συστήματος τροχαλίας των τενόντων," , και μπορεί να κλειδώνει στη θέση που βρίσκεται. 




Το πόδι του πουλιού κλείνει και γαντζώνει αυτόματα, όταν κάμπτονται ο αστράγαλος και η άρθρωση του γόνατου.   Αυτό ο μηχανισμός γαντζώματος συνεχίζει να υφίσταται  μέχρι  τα άκρα να  ισιώσουν και πάλι. 






Έτσι, αντί να ξοδεύουν πολύτιμη ενέργεια κρατώντας τους μύες σφιχτά, όπως θα κάναμε εμείς αν κρεμόμασταν από κάποιο κλαδί, τα πουλιά χρησιμοποιούν αυτό το μηχανισμό που ασφαλίζει στη θέση του. 




Και, φυσικά, αυτό το θαυμαστό ανατομικό σύστημα δεν λειτουργεί μόνο πάνω στα τηλεφωνικά καλώδια, αλλά και κατά τη διάρκεια επιθέσεων: 




Τα αρπακτικά πουλιά  ορμούν στη λεία με τα νύχια / πόδια απλωμένα. Η πρόσκρουση με το θήραμα διπλώνει τα πόδια του αρπακτικών, με αποτέλεσμα τα νύχια να σφίγγουν αυτόματα, σκίζοντας το θήραμα. Η αυτόματη λαβή είναι αρκετά ισχυρή για να σκοτώσει, και αυτό είναι που επιτρέπει σε κάποια είδη γερακιού να πιάνουν και να σκοτώνουν άλλα πτηνά, ενώ βρίσκονται  στον αέρα.

Πηγή

Oι επιτυχημένοι άνθρωποι εκτός από ένα -προφανώς- εξαιρετικό μυαλό, απεριόριστη  θέληση, επιμονή, ταλέντο και πολύ δουλειά που ρίχνουν, τους διακρίνει συνήθως μια ιδιαίτερη ψυχική και διανοητική δύναμη.

Το περιοδικό Forbes σε άρθρο του πριν μερικές ημέρες επιχείρησε να σκιαγραφήσει τους ψυχικά - διανοητικά δυνατούς ανθρώπους μέσα από τα 13 «δεν» που λένε ή που (δεν) κάνουν:

1. Δεν χάνουν χρόνο με το λυπούνται για τους εαυτούς τους, αλλά αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεών τους, αντιλαμβάνονται ότι η ζωή δεν είναι πάντα δίκαιη και όταν κάτι μια κίνηση δεν τους  βγαίνει, χωρίς να χάνουν χρόνο, περνάνε στην επόμενη.

2. Δεν επιτρέπουν σε άλλους να τους κάνουν να νιώσουν κατώτεροι και δεν αφήνουν να γίνει φανερό ότι έχουν χάσει τον έλεγχο των κινήσεων τους ή των συναισθημάτων τους.

3. Δεν προσπαθούν να αποφύγουν τις αλλαγές. Αντίθετα τις επιζητούν καθώς τους κάνουν να βγάζουν τον καλύτερό τους ευατό και άρα τους κάνουν πιο δυνατούς.

4. Δεν σπαταλούν ενέργεια σε οτιδήποτε δεν μπορούν να ελέγξουν. Δεν διαμαρτύρονται για την κίνηση, για τη χαμένη βαλίτσα στο αεροδρόμιο ή για άλλους ανθρώπους, αφού γνωρίζουν ότι όλα αυτά είναι πέρα από το δικό τους έλεγχο.

Ο ιταλοαμερικανός βραβευμένος με Όσκαρ, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός, Μάρτιν Μαρκαντόνιο Λουτσιάνο Σκορσέζε, γεννήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1942. Κλείνοντας τα 71 του χρόνια, συνεχίζει να χαρίζει ιδιαίτερες κινηματογραφικές εμπειρίες. Χρόνια του πολλά, με 71 χαρακτηριστικές δηλώσεις.

«Αν η μητέρα σου μαγειρεύει ιταλικό φαγητό, ποιος ο λόγος να πας σε εστιατόριο;»
«Το σινεμά είναι ένα θέμα του τι βρίσκεται μέσα στο πλαίσιο και τι έξω».

«Αν δεν παραπονιέμαι δεν περνάω καλά».
«Καθώς μεγάλωνα είχα τη τάση να αναζητώ ανθρώπους που ζούσαν με ευγένεια, ανεκτικότητα, συμπόνια, με πιο ευγενή τρόπο αντίληψηςτων πραγμάτων».

«Μου αρέσει να μελετάω την Ιστορία της αρχαιότητας και να βλέπω πως οι αυτοκρατορίες φτάνουν στην άνοδο και στην πτώση, σπέρνοντας τους σπόρους της αυτοκαταστροφής».
«Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως η απλότητα. Η απλότητα είναι δύσκολο πράγμα».

«Οι άνθρωποι πρέπει να αρχίσουν να μιλάνε για να γνωρίσουν περισσότερα για άλλους πολιτισμούς και να καταλαβαίνουν περισσότερο ο ένας τον άλλον».

«Μου φαίνεται ότι κάθε συνετός άνθρωπος πρέπει να βλέπει ότι η βία δεν αλλάζει τον κόσμο, κι αν ναι, είναι προσωρινό».

«Η ποπ μουσική διαμόρφωσε το σάουντρακ της ζωής μου»
«Όταν κάνω μια ταινία, είμαι το κοινό».

«Ο θάνατος έρχεται σε ένα φλας, κι αυτό είναι η αλήθεια, ο άνθρωπος χάνεται σε λιγότερο από 24 καρέ του φιλμ».
«Το αλκοόλ κατέστρεψε την εργατική τάξη και πολλούς ακόμη ανθρώπους».

«Δεν δημιουργείς εικόνες για τα Όσκαρ».

«Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι υπάρχουν γενιές που δεν γνωρίζουν για την προέλευση του φιλμ».

«Είδα επίσης και το Δαλάι Λάμα κάμποσες φορές».
«Δεν μου αρέσει να είμαι μόνος σε σπίτια».

«Τυχαίνει να μου αρέσουν τα βαμπίρ πιο πολύ από τα ζόμπι».

«Ήθελα απλά να είμαι ένας συνηθισμένος εφημέριος».

«Μου άρεσε η ιδέα να βλέπω τον κόσμο μέσα από τα μάτια ενός μικρού αγοριού».

«Είμαι μια παλαιότερη γενιά».

«Θα γίνω 60 και μ’ έχω σχεδόν συνηθίσει» .
«Όλη μου η ζωή ήταν θρησκεία και ταινίες. Μόνο αυτό. Τίποτα άλλο».

«Σε κάθε ταινία υποφέρεις, αλλά σε κάποιες πραγματικά υποφέρεις».

«Το καλύτερο που μπορώ να κάνω είναι :μία ταινία κάθε δύο χρόνια».

«Πολλές φορές έχω γνωρίσει ανθρώπους που δε θα αντάλλασσαν κουβέντα μεταξύ τους αλλά θα πήγαιναν να δουν ταινίες μαζί και θα αποκτούσαν έτσι εμπειρία στη ζωή».

«Πάντα ήθελα να κάνω μια ταινία που να έχει το στοιχείο του Chinese-box effect, το οποίο συνεχίζεις να ανοίγεις ,να ανοίγεις και τελικά στο τέλος είσαι ακόμα στην αρχή».

«Υπάρχουν δύο είδη δύναμης για τα οποία πρέπει να πολεμήσεις. Η πρώτη είναι τα χρήματα, κι αυτό είναι το σύστημα μας. Η δεύτερη είναι οι άνθρωποι γύρω σου, να γνωρίζεις πότε να δέχεσαι την κριτική τους και πότε να λες όχι».
«Θα ήθελα να κάνω αρκετές ταινίες. Κομμάτια του είδους. Γουέστερν. Ίσως μία ακόμη ταινία για τους Ιταλοαμερικάνους που δεν είναι γκάνγκστερ, μόνο για να αποδείξω ότι δεν είναι όλοι οι Ιταλοί γκάνγκστερ».

«Πρέπει να καταλαβαίνεις πότε ένας συνεργάτης δεν είναι πια ικανοποιημένος».
«Τώρα πιο πολύ από ποτέ έχουμε την ανάγκη να μιλάμε ο ένας στον άλλον, να ακούμε ο ένας τον άλλον και να καταλάβουμε πως βλέπουμε τον κόσμο και ο κινηματογράφος είναι το ιδανικότερο μέσο γι’ αυτό».

«Αγαπώ την μορφή των αεροπλάνων και την ιδέα για το πώς πετάνε. Όσο πιο πολλά μαθαίνω γι’ αυτό τόσο καλύτερα αισθάνομαι. Ενώ ακόμα δεν μου αρέσει, έχω την αίσθηση για το τι πραγματικά συμβαίνει».
«Το να είσαι πατέρας σε μεγαλύτερη ηλικία είναι διαφορετικό από όταν απέκτησα τις άλλες δύο μου κόρες όταν ήμουν στα 20 και στα 30. Όταν είσαι στα 60 και είσαι με το παιδί κάθε μέρα, ασχολείσαι με το μυαλό ενός παιδιού, έτσι επαναφέρει την παιδικότητα σου πάλι».

«Έλεγα σαν αστείο χθες ότι αγαπώ το μοντάζ, ότι ξέρω πώς να κόψω μια εικόνα, νομίζω πως ξέρω να τη γυρίσω αλλά δε ξέρω πώς να τη φωτίσω. Και συνειδητοποίησα ότι φταίει που δεν μεγάλωσα με φως. Μεγάλωσα στις εργατικές κατοικίες».
«Αν απλά καθόμαστε και υπάρχουμε, και το κατανοήσουμε αυτό, νομίζω θα ήταν χρήσιμο σε ένα κόσμο που φαίνεται σαν δίσκος που γυρίζει όλο και πιο γρήγορα, ότι εμείς κινούμαστε στην άκρη του σύμπαντος».

«Νομίζω ότι υπάρχουν μόνο μία ή δύο ταινίες που είχα όση οικονομική υποστήριξη είχα ανάγκη. Στις υπόλοιπες, εύχομαι να είχα τα χρήματα να γυρίσω άλλες δέκα μέρες».
«Πιστεύω πως όταν είσαι νέος και έχεις την πρώτη έκρηξη ενέργειας και κάνεις πέντε ή έξι εικόνες στη σειρά που αφηγούνται τις ιστορίες με εκείνα τα πράγματα στη ζωή που θέλεις να πεις…λοιπόν αυτές είναι ίσως οι ταινίες που έπρεπε να μου χαρίσουν το Όσκαρ».

«Λοιπόν το θέμα είναι ότι η Νέα Υόρκη την περίοδο 1846 με 1862 ήταν πολύ διαφορετική από το κέντρο της Νέας Υόρκης σήμερα. Πραγματικά δεν έχει απομείνει τίποτα από εκείνη την εποχή στη Νέα Υόρκη».
«Όταν ήμουν παιδί είχα έντονο άσθμα».

«Σε όλη μου τη ζωή ποτέ και πουθενά δεν αισθάνθηκα άνετα στη Νέα Υόρκη, εκτός ίσως από ένα διαμέρισμα κάπου».
«Ο κινηματογράφος του Χονγκ Κονγκ είναι κάτι που δεν μπορείς να αναπαραγάγεις έτσι κι αλλιώς».

«Γνωρίζω καλά ότι μερικοί Βουδιστές μπορούν να κατακτήσουν την ηρεμία του μυαλού».

«Δεν μπορώ πραγματικά να οραματιστώ μια εποχή όταν δεν κινηματογραφώ κάτι».

«Εύχομαι να μπορούσα να κάνω τα πάντα σε 3D».

«Λέω συνέχεια ότι είμαι σε κακή διάθεση εδώ και 35 χρόνια. Προσπαθώ να τη φωτίσω αλλά αυτό είναι που βγαίνει όταν με βάζεις στην κάμερα».

«Γεμίζω ενέργεια με το να βρίσκομαι με ανθρώπους που σημαίνουν πολλά για μένα».
«Είναι πολύ καλό για μένα να θυμάμαι τι περνάνε οι ηθοποιοί».

«Έχω δει τόσες πολλές ταινίες στην πάροδο των ετών, και υπάρχουν μόνο λίγες που ξαφνικά θα σε εμπνεύσουν τόσο πολύ ώστε να θέλεις να συνεχίσεις να κάνεις ταινίες».
«Πιο προσωπικές ταινίες μπορείς να κάνεις, αλλά οι προϋπολογισμοί σου θα κοπούν».

«Οι Ιταλοαμερικανοί γονείς μου ανήκαν στην εργατική τάξη, δεν πήγαν ποτέ σχολείο, δεν υπήρχαν βιβλία στο σπίτι».
«Μέρος κάθε προσπάθειας που κάνεις είναι ότι καθεμιά έχει τα δικά της προβλήματα. Είναι η φύση της διαδικασίας αυτής».

«Μερικές από τις ταινίες μου είναι γνωστές για την απεικόνιση της βίας. Δεν έχω πια να αποδείξω κάτι με αυτό».
«Η κατώτατη γραμμή είναι ότι σκοπεύω να γυρνάω πίσω σε όλο και πιο παλιά μουσική».

«Κάνεις μια συμφωνία. Καταλαβαίνεις με πόση αμαρτία μπορείς να ζήσεις».
«Ποτέ δε ξέρεις πόσο χρόνος σου έχει μείνει».

«Υπήρχε πάντα ένα κομμάτι μέσα μου που ήθελε να γίνει σκηνοθέτης παλιάς γενιάς. Αλλά δεν μπορούσα να το καταφέρω. Δεν είμαι επαγγελματίας».
«Το γεγονός ότι το φαγητό κατέχει τόσο σημαντικό ρόλο στις ταινίες μου συνδέεται απόλυτα με την οικογένεια μου».

«Έχω βρεθεί στη βόρεια Αφρική πολλές φορές».

«Ο όρος ‘γίγαντας’ χρησιμοποιείται πολύ συχνά για να περιγράψει καλλιτέχνες. Αλλά στην περίπτωση του Ακίρα Κουροσάβα, έχουμε ένα από τα σπάνια παραδείγματα που ο όρος ταιριάζει».

«Πρέπει να καταλάβετε ότι όταν πρωτοξεκίνησαν οι κινούμενες εικόνες, οι άνθρωποι ήθελαν ήχο, χρώμα, μεγάλη οθόνη και βάθος».

«Υπάρχουν στιγμές που πρέπει να αντιμετωπίσεις τους εχθρούς σου, κάτσε κάτω και ασχολήσου με αυτό».

«Αν όλα κινούνται κατά μήκος και δεν υπάρχουν τεράστιες καταστροφές, κατευθυνόμαστε ουσιαστικά προς ολογράμματα».
«Το σινεμά ξεκίνησε με μια παθιασμένη, σωματική σχέση ανάμεσα σε αυτό και τους καλλιτέχνες και τους εργάτες και τους τεχνικούς που το χειρίστηκαν, το μεταχειρίστηκαν και το γνώρισαν με τον τρόπο που ένας εραστής ξέρει κάθε πτυχή του σώματος της αγαπημένης του. Ασχέτως με το που θα πάει το σινεμά, δεν μπορούμε να αντέξουμε να χαθεί το θέαμα στο ξεκίνημα του».

«Μερικές φορές όταν είσαι βαθιά μέσα στη διαδικασία του γυρίσματος ή του μοντάζ μιας εικόνας, φτάνεις στο σημείο όπου δε ξέρεις αν θα μπορούσες να το κάνεις ξανά».
«Ακόμη αντιπαθώ τα τηλέφωνα, yeah!»

«Πολλά από αυτά που έχω εμμονή είναι η σχέση και η δυναμική μεταξύ των ανθρώπων και της οικογένειας, ειδικά των γιων και του πατέρα».
«Πρέπει να υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και το Ολοκαύτωμα που μπορούν να μας βοηθήσουν να βγούμε από αυτό το αυλάκι».

«Πιστεύω ότι όλοι οι σπουδαίοι δημιουργοί ταινιών έχουν πεθάνει ή δεν εργάζονται πια. Δε συγκαταλέγω τον εαυτό μου, τους φίλους μου και άλλους σύγχρονους δημιουργούς στην κατηγορία τους. Απλά βλέπω ότι κάνουμε λίγη δουλειά..»
«Οι ταινίες αγγίζουν την καρδιά μας και μας κάνουν να βλέπουμε τον κόσμο αλλιώς».

«Το άσπρο και το μαύρο δεν είναι ποτέ άσπρο και μαύρο. Είναι αποχρώσεις του γκρι».
«Έχω την επιθυμία να αφηγούμαι ιστορίες. Και δεν ικανοποιούμαι ποτέ».

«Ο Τζόνι Ντεπ είναι μοναδικός. Μου αρέσει. Δεν ξέρω πώς το κάνει».

Πηγή: athensvoice

Μερικές απλές αλήθειες που μαθαίνουμε στον δρόμο της ζωής…

1. Η διαδρομή προς τον προορισμό μας δεν είναι ποτέ μια ευθεία γραμμή. – Παίρνουμε αμφισβητήσιμες στροφές και χανόμαστε. Αλλά δεν έχει πάντα σημασία από ποιο δρόμο θα ξεκινήσουμε, αυτό που έχει σημασία είναι ότι έχουμε ξεκινήσει. Όπως και να ‘χει η ζωή κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει λίγο περίπλοκη και θα φέρει απροσδόκητα εμπόδια και αλλαγές. Αλλά είναι εντάξει. Μερικές φορές πρέπει να σκοντάψεις και να νιώσεις αδύναμος για λίγο για να συνειδητοποιήσεις το πόσο δυνατός είσαι πραγματικά.

2. Οι αληθινοί φίλοι δεν θα σου ζητήσουν να αλλάξεις το ποιος είσαι. – Οι ΣΩΣΤΟΙ άνθρωποι για εσένα θα αγαπάνε όλα τα πράγματα σχετικά με εσένα από τα οποία οι ΛΑΘΟΣ άνθρωποι θα εκφοβίζονται. Μην αλλάξεις έτσι ώστε να σε συμπαθούν οι άνθρωποι. Να είσαι υπομονετικός, συνέχισε να είσαι ο φοβερός εαυτός σου και πολύ σύντομα οι ΣΩΣΤΟΙ άνθρωποι θα αγαπήσουν τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ εαυτό σου.

3. Η εξαπάτηση είναι επιλογή, δεν είναι λάθος και δεν αποτελεί δικαιολογία. – Αν αποφασίσεις να εξαπατήσεις και τα καταφέρεις να κοροϊδέψεις κάποιον για κάτι, μην νομίζεις ότι αυτό το άτομο είναι ανόητο. Συνειδητοποίησε ότι αυτό το άτομο σε εμπιστεύτηκε πολύ περισσότερο από ότι σου άξιζε και πήρε ένα μάθημα για το ποιος είσαι πραγματικά.

4. Το παρελθόν δεν μπορεί να σε πληγώσει πια – εκτός και αν το αφήσεις. – Συγχώρεσε και προχώρησε! Η συγχώρεση σου επιτρέπει να συγκεντρωθείς στο μέλλον χωρίς να καταπολεμάς το παρελθόν. Χωρίς τη συγχώρεση, οι πληγές δεν θα μπορέσουν ποτέ να επουλωθούν και δεν θα μπορέσεις ποτέ να προχωρήσεις μπροστά. Κλάψε όταν πρέπει και προχώρησε μπροστά. Άφησε τα δάκρυα σου να ποτίσουν το σπόρο της μελλοντικής σου ανάπτυξης και ευτυχίας.

5. Οι αντιξοότητες θα έρθουν σε κάθε πρόσωπο κάποια στιγμή. – Το πώς θα τις αντιμετωπίσεις, τι θα κερδίσεις από αυτές και τι θα επιτρέψεις να πάρουν από εσένα και να σου δώσουν καθορίζεται από τις ψυχικές σου συνήθειες και προσωπικές επιλογές. Με λίγα λόγια, δεν μπορείς να αλλάξεις τα φύλλα που σου έχουν μοιράσει, απλά τον τρόπο που θα παίξεις.

6. Μερικές φορές πράγματα θα γκρεμιστούν ώστε να χτιστούν καλύτερα. – Όταν τα πράγματα καταρρέουν γύρω σου, εξέτασε το ενδεχόμενο ότι η ζωή τα έριξε επίτηδες. Όχι για να σε τιμωρήσει ή να σε εκφοβίσει, αλλά για να σε κάνει να οικοδομήσεις κάτι που ταιριάζει καλύτερα στην προσωπικότητα και το σκοπό σου.


7. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος άλλος λάθος για να είσαι εσύ σωστός. – Κράτησε ένα ανοικτό μυαλό. Η υψηλότερη μορφή άγνοιας είναι όταν απορρίπτεις κάτι που δεν ξέρεις. Όλοι έχουμε τα δικά μας μοναδικά μονοπάτια και συναισθήματα. Όταν κρίνεις κάποιον άλλο, δεν τους καθορίζεις, καθορίζεις τον εαυτό σου. Είναι άλλο πράγμα να αισθάνεσαι ότι είσαι στο σωστό μονοπάτι και άλλο πράγμα να πιστεύεις ότι το δικό σου μονοπάτι είναι το μόνο σωστό.

8. Τα πάντα είναι ακριβώς με τον τρόπο που θα έπρεπε να είναι. – Στη ζωή, κάνουμε πολλά πράγματα. Μερικοί θέλουμε να μπορούσαμε να τα πάρουμε πίσω. Κάποιοι θέλουμε να μπορούσαμε να ξαναζήσουμε χιλιάδες φορές. Όλα αυτά τα πράγματα, θετικά ή αρνητικά, μας έχουν μάθει σημαντικά μαθήματα και συνολικά μας έχουν κάνει το άτομο που είμαστε σήμερα. Αν ήταν να ανατρέπουμε ή να αλλάζουμε κάποια από αυτά, δεν θα ήμασταν αυτοί που είμαστε – θα ήμασταν κάποιος άλλος. Για αυτό, απλά ζήσε, κάνε λάθη, δημιούργησε αναμνήσεις και άρπαξε ευκαιρίες. Ποτέ μην εικάζεις το ποιος είσαι ή που θα μπορούσες να είσαι.

9. Η σιωπή είναι συχνά η πιο δυνατή κραυγή. – Υπάρχει πάντα κάποια αλήθεια πίσω από το «απλά αστειευόμουν», γνώση πίσω από το «δεν ξέρω», συναίσθημα πίσω από το «δεν με νοιάζει» και πόνος πίσω από το «είμαι εντάξει». Για αυτό δώσε ιδιαίτερη προσοχή στο πως αισθάνονται οι άνθρωποι, ειδικά αυτοί για τους οποίους νοιάζεσαι περισσότερο. Και θυμήσου, η σιωπή είναι συχνά η πιο δυνατή κραυγή. Μερικές φορές αυτό που χρειάζεται περισσότερο ένα άτομο είναι ένα χέρι για να κρατηθεί και μια καρδιά να το καταλάβει.

10. Η διαφορά μεταξύ του που βρίσκεσαι και που θες να είσαι, είναι αυτό που κάνεις. – Αυτό που κάνεις σήμερα είναι σημαντικό επειδή εσύ ανταλλάσεις μια μέρα της ζωής σου για αυτό. Μην περιμένεις μέχρι τα πάντα να είναι σωστά – ποτέ δεν θα είναι τέλεια. Πάντα θα υπάρχουν προκλήσεις, εμπόδια και λιγότερο ιδανικές συνθήκες. Αλλά με κάθε βήμα που κάνεις, θα γίνεσαι όλο και πιο δυνατός, πιο επιδέξιος, ποιο σίγουρος και πιο επιτυχημένος. Για αυτό ξεκίνα να κάνεις αυτό που χρειάζεσαι, σήμερα. Η ζωή είναι ένα θαρραλέο ταξίδι ή τίποτα. Συνήθως δεν μπορούμε να γίνουμε αυτό που θέλουμε συνεχίζοντας να κάνουμε αυτό που κάνουμε ήδη.

11. Δεν είναι το ποιος είσαι που σε κρατάει πίσω, είναι το ποιος πιστεύεις ότι δεν είσαι. – Το να κρίνεις τον εαυτό σου δεν είναι το ίδιο με το να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου. Μην πουλάς φθηνά τον εαυτό σου! Είσαι ικανός για πολλά σπουδαία πράγματα. Και ποτέ μην αφήσεις κάποιον άλλο να σε κάνει να αισθανθείς ότι δεν είσαι αρκετά καλός. Αν δεν μπορούν να δουν το πόσο καταπληκτικό άτομο είσαι, τότε αυτοί είναι που δεν είναι αρκετά καλοί για εσένα. Η έγκριση τους δεν σου χρειάζεται.

12. Αυτή η στιγμή είναι η μόνη στιγμή που σου είναι εγγυημένη. – Χαμογέλα στις δύσκολες στιγμές, ακόμα και όταν δεν φαίνεται να καλυτερεύουν. Ένα χαμόγελο είναι το πρώτο βήμα για να διορθώσεις τα πράγματα. Το κόλπο είναι να απολαμβάνεις τη ζωή παρατηρώντας τι είναι σωστό. Μην χαραμίζεις της μέρες σου περιμένοντας να έρθουν καλύτερες στιγμές. Τώρα είναι η μόνη στιγμή που σου είναι εγγυημένη. Τώρα είναι η ζωή. Μην τη χάνεις.


ΠΗΓΗ: dailyarticle